بهنام فلاح

من، زندگی و اقتصاد

یک روز با دکتر محمود متوسلی

بدون دیدگاه

بعضی روز ها هستند که هی به خودت می‌گویی یعنی امروز تمام می‌شود؟

خدا خدا می‌کنی که لحظه ها کش بیایند تا بتوانی بیشتر در عمق لذتی که در بطن آن لحظات است غوطه ور شوی.

بعضی روز ها هست که نمی‌دانی وقتی صبح خانه را ترک می‌کنی قرار است چنین تجربه متفاوت و به یاد ماندنی برایت رقم بخورد. یک حس ناب و دلچسب.

امروز صبح جلسه دفاع یکی از دانشجویان باسواد و کاربلد مقطع دکتری دانشگاه تبریز بود. خانم اکبری که پایان نامه‌شان در ارتباط با خلاقیت و توسعه اقتصادی بود. کار چند رساله در یکی انجام شده بود، فوق العاده بود. شخصیتِ ایشان هم مثال زدنی است. سخت کوش، آرام و متین.

استاد راهنمای خارج دانشگاه ایشان، دکتر محمود متوسلی بود. اسم ایشان و تعریف کارهای شان را زیاد شنیده بودم. احساس می‌کردم که باید با یک انسان دانشگاهی که صرفا سر در مقاله و مدل های اقتصادی دارد روبرو شوم و احتمالا این تعریف و تمجید ها چندان بویی از حقیقت نبرده اند. اما سخت دراشتباه بودم.

با یک فیلسوف و انسان خوش مشرب روبرو بودیم که حس وصف ناشدنیِ مصاحبت با او انسان را سرمست می‌کرد.

 یک ناطق چیره دست که حاضر است سر هر کلمه و جمله اش استدلال کند و مرجع دهد.

 یک اقتصاددان که در حال برپایی نظام فکری خاص خودش است.

کسی که ژاپنی ها و آمریکایی ها را در طول دوران دانشجویی اش از رو برده بود و الان هم هر اقتصاد خوانی برای این‌که بتواند چند دقیقه کوتاه در برابر او سخن بگوید، باید مراقب کلمات و ایده هایش باشد.

می‌گفت: «اوج هنر معلم آن است که خود فرد را به واسطه خودش با خود آشنا کند.»

یک فرد با نگاهی هنرمندانه که هنر زندگی را به انسان نشان می‌دهد.

زمانی که از تاریخ مکاتب اقتصادی سخن می‌گفت چنان نظمی در صحبت هایش بود که گویی در حال چیدن یک پازل زیباست و این حجم از نظم فکری واقعا شگفت‌زده ات می‌کرد.

توصیه می‌کرد به داشتن نرخ یادگیری فزاینده‌ ی تدریجی و مستمر و کسب استقلال مالی جهت پیش‌برد اهداف فکری.

معتقدم آموزش غیرمستقیم حجم بزرگی از رسالت یک معلم است. دکتر متوسلی در این زمینه کم نظیر است. مهمترین بخش آرامشی است که از گفت و گو با این بزرگوار وجودت را فرا می‌گیرد. با وجودِ تمام حس درماندگی ناشی از بی سوادی (نه حسِ آن، بلکه دقیقا خود بی‌سوادی).

عمر انسان به تعداد روز های نفس کشیدن و غذا خوردنش نیست، مطمئنا به شمار چنین روزهایی است.

من و دکتر متوسلی
من و دکتر متوسلی



پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *